Tuesday, June 2, 2015

मोकाट

खरंतर एका टुकार आणि फुटकळ नटाला (?) केलेल्या चुकीसाठी शिक्षा मिळालीये. त्यात सगळ्यांनी एवढी चर्चा करण्यासारखं काय आहे येवढं? काही मोजके (दोन किंवा अडीच) सिनेमे सोडले तर काय मोठं कर्तृत्व ?
बाकी सिनेमे आणि माकडचेश्टा पाहता नुसता जरी आत टाकला असता तरी गळे काढण्याची गरज नव्हती. पण भिकार अभिनय करणार्यांसाठी बाबासाहेबांनी कायद्यात काही कलमच ठेवलं नसल्याने निम्मं बॉलीवूड असं बाहेर मोकाट फिरतंय.

त्यात इथे तर सदोष मनुष्यवधाचा गुन्हा आहे. ते पण चुकून नव्हे... चांगली पार्टी करून घरी जाताना... नशेत...!! त्या मानाने पाच वर्ष म्हणजे देशपांडे साहेबांनी जरा सबुरीनंच घेतलं म्हणायचं...!!

आणि वर ह्यांच्या शिक्षा म्हणजे माहितीये. तो दत्त नाव लावणारा अतिरेकी बघितला नाही का. दहा वर्ष जेलमध्ये कागदोपत्रीच आहे. इकडे दुसरं लग्न झालं... पोरंबाळं झाली... पाच-पन्नास सिनेमे घालून झाले. सलग पन्नास दिवस सुट्टी मी माझ्या लग्नाच्या वेळीसुद्धा घेतली नव्हती. हे साहेब बायको आजारी आहे म्हणून परोल वर मोकाट हिंडत असतात.

बरं ते जाऊ देत... फुटपाथवर झोपलेला त्याच रात्री मेला. पण ह्या बिनलायकीच्या धेंडापाठी सगळा आरोप स्वत:वर घेऊन आयुष्याची काशी करून घेतलेल्या त्या ड्रायव्हरची दशा आता त्या चेंगरुन मेलेल्यापेक्षा वाईट होणार आहे त्याच्याकडे कुणाचं लक्ष आहे काय...!?

प्रणव.

No comments:

Post a Comment

माझ्या ब्लॉगची जन्मकथा

नारळ फुटी

बर्याच दिवसांपासुन काहीतरी लिखाण करावं असं मनापासुन वाटत होतं. कधी विषय सुचायचे पण शब्दांत उतरवायला वेळ नसायचा. कधी वेळ मिळालाच तर काय लिहाव...