संतोषच्या यशाचा आनंद फ़क्त एकाच माणसाला नीट घेता येत नव्हता... अजित सर...!! मुजूमदार साहेबांनी किती कमी पैश्यात भोळ्या संतोषला गटवलं आहे हे फ़क्त त्यांनाच कळत होतं. पण कंपनी पॉलिसीमुळे बोलताही येत नव्हतं. संतोष परदेशात असला तरी अँमस्ट्रडॅमसपासून कित्येक मैल एका फ़ार्महाऊसवर राहणार होता आणि तिथे जेमतेम भागेल येवढेच पैसे मिळणार हे त्यांना माहित होतं. पैसे द्यावे लागले तरी निदान त्याची काळजी नीट घेतली जावी म्हणून पंधरा वर्षांपूर्वी अजित सर स्वत: राहात असलेल्या ब्रॅड आणि ऍलानाच्या फ़ार्मवर त्याची नेमणूक व्हावी येवढंच त्यांच्या हातात होतं आणि त्यांनी ते संतोषसाठी केलं...!!
ब्रॅड आणि ऍलाना.. साठी ओलांडून गेलेलं डच दांपत्य. उदरनिर्वाहासाठी फ़ुलशेती करणारे. युरोपात फ़ुलांना भाव जास्त मिळत असला तरी तिथल्या जीवघेण्या स्पर्धेला कंटाळून दूसरा मार्ग शोधत असतानाच अजित सरांसारखा सत्पुरुष त्यांना भेटला आणि त्यांच्या समस्येवर तोडगा निघाला. थोड्याफ़ार कमी भावात पण खात्रीशीर एक्सपोर्ट बिझनेस सेट करायला अजित सरांनी त्यांना खूप मदत केली. शहरापासून दूर फ़ार्महाऊसवर राहून कुत्र्या-मांजराला आणि अगदी त्यांच्या लाडक्या घोड्यालाही लेकरासारखा जीव लावणारे ब्रॅड-ऍलाना. आणि त्यांना मुलंबाळं..!? होतं ना... एक मुलगा होता. सरकारच्या नियमानुसार दोन वर्षे मिलिटरीमध्ये सर्विस करत होता. अचानक अफ़गाणिस्तानला नेमणूक झाली. युनिफॉर्मात तिकडे गेला आणि येताना झेंड्यात गुंडाळूनच परत आला. म्हातार्याला आधी पोराचा अभिमान होताच... तो आता अजूनच वाढला. म्हातारीने मात्र हाय खाल्ली.
संतोषला पहिल्या दिवशी पाहिल्यावर ऍलानाला तिच्या मुलाचाच भास झाला. संतोषही मुळचा लाघवी स्वभावाचा. म्हातारा-म्हातारी बरोबर फ़ार्महाऊसवर मेहनत करावी, फ़ुलांचे वाटे करावेत, अजित सरांना स्टॉकटेक ईमेल पाठवावा, शहराकडून आलेल्या कंटेनरमध्ये वर्गवारी करून कंपनीला एक्सपोर्ट करावा ह्या कामात तो लवकरच माहिर झाला. त्याचा साईटवर असण्याचा कंपनीलाही फ़ायदा होऊ लागला. महिन्याचा सर्व खर्च जाऊन राहिलेले पैसे गावाकडे पाठवून संतोष आपलं तेही कर्तव्य जमेल तसं पार पाडू लागला. पण मुजूमदार सरांनी मारून ठेवलेल्या कमी पगाराच्या पाचरीमुळे बापाचे काही लाख भरून काढायला त्याला अजून काही वर्ष असंच राहावं लागणार होतं. संतोषची पैश्याने आणि ऍलानाची लेकराच्या मायेची गरज भागत असतानाच ब्रॅडच्या डोक्यात आलार्म वाजला. संतोष आज आहे पण त्याचं काम झालं की म्हातारा-म्हातारीला सोडून तो परत जाणार... पुन्हा एकदा पुत्रविरहाचं दुख: आपल्या हळव्या बायकोला सहन करावं लागणार हे जाणून ब्रॅडने वेळीच संतोषला बाजूला केलं पाहिजे हे ताडलं.
एका संध्याकाळी फ़ार्मवरचं काम झाल्यानंतर ऍलाना नेहमीप्रमाणे ब्रेड बेक करायला गेली आहे असं बघून त्याने संतोषलला बोलावलं.. सगळं प्रेमळ भाषेत समजावून सांगितलं आणि जड अंत:करणाने थरथरत्या आवाजात निर्वाणीचं बोलला... ’इफ़ यु वोंट टू लिव अस देन लिव बिफ़ोर इट्स टू लेट’... ऍलानाने ख्रिसमसला गिफ़्ट म्हणून दिलेला फ़िजेट स्पिनर हातात घेऊन संतोष सुन्न अवस्थेत होन्डिप नदीच्या काठावर बसला होता. *हातात भिरभिरणारं फ़िजेट स्पिनर जणू त्याच्या मनाचं प्रतिक होतं... एक बाजू होती गावाकडे असलेल्या गरीब कुटूंबाची आर्थिक गरज... दुसरी बाजू होती त्याच्यावर आईसारखं प्रेम करणारी पण त्याच्यात गुंतत जाणारी ऍलाना... आणि तिसरी बाजू होती प्रोफ़ेशनल लेव्हलला जॉबविषयी असलेली बांधिलकी... मधल्या मध्ये अडकलेला संतोष... फ़िजेट स्पिनरचा अक्ष...!!
क्रमशः
No comments:
Post a Comment