Tuesday, June 6, 2023

फिजेट स्पिनर भाग ६ (मेघा कुळकर्णी)

मुंबईला उतरल्यावर त्याला आश्चर्याचा धक्काच बसला. त्याला रिसीव करायला अजितसरांबरोबर त्याचे आई,बाबा आणि दोघी बहिणीही आल्या होत्या. सरांनी त्यांना बोलावून घेतलं होतं. संतोषला बघितल्यावर त्याच्या आईने त्याला मिठीत घेऊन अक्षरशः आसवांनी न्हाऊ घातलं होतं. एलाना भरलेल्या डोळ्यांनी ते दृष्य बघत उभी होती. त्या दोघांची संतोषच्या कुटुंबाशी सरांनी ओळख करून दिली. एलानाने संतोषला परमुलखात आईचं प्रेम दिल्याचं कळल्यावर एलानाचे हात हातात घेऊन संतोषच्या आईने तिचे हातही अश्रूंनी धुवून काढले. सरांच्या मुंबईतल्या घरी सगळ्यांचा नाश्ता-पाणी झाल्यावर सरांच्या कर्जतच्या फार्म हाउस कडे सगळ्यांनी कूच केली.

सगळ्या पाहुण्यांच्या राहण्याची व्यवस्था सरांनी माळीबुवा आणि त्यांची पत्नी रखमा हिला सांगून नेटकी करवून घेतली होती. तो प्रशस्त बंगला अत्यंत सुरेख रीतीने त्या दोघांनी मेंटेन केला होता. आजूबाजूला पसरलेली बाग माळीबुवांनी कसोशीने सांभाळली होती.

एलाना आणि संतोषच्या आईची चांगलीच गट्टी जमली होती. भाषेची अडचण दोघींनी मोडीत काढली होती. हातवाऱ्यांनी त्या एकमेकींना मनातलं सांगत होत्या. समजून घेत होत्या. उरलं पुरलं भाषांतर संतोषच्या बहिणी करत होत्या. सगळ्यांचा जिव्हाळ्याचा विषय एकच होता; संतोष. म्हणून असेल कदाचित.

बाहेर माळीबुवा, अजितसर, संतोष आणि ब्रैड प्रत्येक झाड जवळून बघत होते. माळीबुवांना सरांच्या सूचना चाललेल्या होत्या. संतोष आणि ब्रैडनेही काही माहिती दिली. माळीबुवा तत्परतेने टिपून घेत होते सगळं.

सगळ्या बायकांनी स्वयंपाकघराचा ताबा घेतला होता. रखमा त्यांच्या हाताशी लुडबुड करत होती. हवं ते समान काढून देत होती. झक्कास पिठलं भाकरी खर्ड्याचा बेत झाला. वर पेलाभर थंड ताक मिळालं सगळ्यांना. विदेशी पाहुण्यांसाठी अंमळ कमी तिखट केलं होतं सगळं. पण तरी त्यांनी हाय हुय करतच खाल्लं.

एलाना आणि ब्रैड उत्सुकतेने या नाविन्यपूर्ण जीवनाचा आस्वाद घेत होते. इथल्या लोकांचं वागणं बोलणं, उठणं बसणं, जेवण खाण सगळ्याचंच त्यांना अप्रूप वाटत होतं. वेगळं होतं त्यांचं यांचं जीवन पण तरीही मायेने ते सगळे एकत्र बांधले गेले होते. दोन्हीकडच्या लोकांच्या मनातलं प्रेम एकसारखंच असल्याने सगळे एकमेकांत मिसळून गेले होते जणू. संतोषच्या बहिणी एलानाकडून तऱ्हे तऱ्हेचे ब्रेड्स आणि केक्स शिकून घेत होत्या.

अजितसरांनीच संतोषला सांगितले की गेले चार वर्ष त्याने एकही सुट्टी न घेता काम केले असल्याने महिनाभराची सुट्टी कंपनीने दिली आहे. नव्या कामावर रुजू होण्यापूर्वी त्याने आपल्या मंडळींबरोबर एक महिना काढावा. त्यांनीच संतोषच्या घरच्यांना आणि परदेशी पाहुण्यांना मुंबई दर्शन करवण्याची सोय करून दिली. आपली मोठी गाडी त्यांच्या दिमतीला दिली.

क्रमशः

No comments:

Post a Comment

माझ्या ब्लॉगची जन्मकथा

नारळ फुटी

बर्याच दिवसांपासुन काहीतरी लिखाण करावं असं मनापासुन वाटत होतं. कधी विषय सुचायचे पण शब्दांत उतरवायला वेळ नसायचा. कधी वेळ मिळालाच तर काय लिहाव...